ΑΡΓΟΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΝ

ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΟΡΕΣΤΙΔΟΣ

Για 9η συνεχή χρονιά μέτρα φτωχοποίησης!

Για 9η συνεχή χρονιά μέτρα φτωχοποίησης!

ΣΧΟΛΙΚΑ ΓΕΥΜΑΤΑ = ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ

Οι 300 βουλευτές δεν είναι σπατάλη για τη μικρή και πολύπαθη χώρα μας!!

Πότε, λοιπόν, θα μειωθεί ο αριθμός των Βουλευτών;


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Αγαπητοί επισκέπτες του ιστολογίου μας,

Πολλές δημοσιεύσεις-αναρτήσεις μας (κείμενα-φωτογραφίες), είναι πρωτότυπες. Υπάρχουν και αναδημοσιευμένες για τις οποίες αναφέρεται η πηγή.

Επιτρέπεται η χρήση των κειμένων και των φωτογραφιών μας αρκεί να αναφέρεται η πηγή προέλευσης. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπουμε τη χρήση αυτών για εμπορικούς σκοπούς.

Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Κρατώντας τις σχολικές τσάντες «ομήρους»

kathimerini.gr
ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Άλλοι βρίσκουν πιο ενδεικτικές τις δηλώσεις του τύπου "η αριστεία είναι εγωκεντρική". Άλλοι θεωρούν πιο αντιπροσωπευτική την απόφαση για την ανάδειξη σημαιοφόρων για τις παρελάσεις με κλήρωση. Άλλοι πάλι αντιλαμβάνονται ως εμβληματικές τις επιθέσεις σε πρυτάνεις την επαύριο επεισοδίων σε πανεπιστήμια από ιδεολογικά συγγενείς μπαχαλάκηδες, ή τις δηλώσεις περί "ρωμαλέου φοιτητικού κινήματος" που οφείλει να αντιμετωπίσει μόνο του το πρόβλημα της εγκληματικότητας στα ερείπια των ελληνικών ΑΕΙ. Ή το καινούριο, τις “πενταμελείς επιτροπές” με οκτώ μέλη. Είναι τόσα πολλά, δεν ξέρει κανείς τι να πρωτοδιαλέξει.

Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου κανένα από αυτά δεν είναι το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα γραφής της κυβέρνησης στον τομέα της παιδείας.

Το πιο αντιπροσωπευτικό μέτρο, αυτό που κατά την ταπεινή μου γνώμη δείχνει πιο γλαφυρά το όραμα και την οπτική των κυβερνώντων σήμερα, είναι κάτι που αρχίζει να υλοποιείται στα δημοτικά σχολεία όλης της χώρας από αυτό το μήνα και που ελάχιστοι έχουν πάρει χαμπάρι. Πρόκειται για μια “δράση” (έτσι την αποκαλούν) που περιγράφεται στην εγκύκλιο 7/219218/Δ1 της 13/12/2017 από το Υπουργείο Παιδείας. Η δράση ονομάζεται “Η τσάντα στο σχολείο”, και ουσιαστικά επιβάλλει σε όλα τα παιδάκια της χώρας να αφήνουν την τσάντα τους με τα βιβλία και τα πράγματά τους στο σχολείο για ένα Σαββατοκύριακο κάθε μήνα. Ή, για να το πούμε με άλλα λόγια, το Υπουργείο απαγορεύει στα παιδάκια του δημοτικού να πάρουν την τσάντα τους μαζί στο σπίτι τους μία Παρασκευή κάθε μήνα. Εκ πρώτης όψεος ακούγεται παλαβό κι ακατανόητο, όπως, ξέρω γω, η φράση “Υφυπουργός Παιδείας Κώστας Ζουράρις”. Δε βγάζει νόημα. Αλλά η εγκύκλιος περιέχει και εκτενή αιτιολόγηση της δράσης, μια αιτιολόγηση που την κάνει να μοιάζει λιγότερο παλαβή και περισσότερο ύποπτη. “Η παραμονή της τσάντας στο σχολείο”, λέει η εγκύκλιος, “δεν αποτελεί μια συμβολική παρέμβαση, αλλά επιδιώκεται οι μαθητές και οι μαθήτριες να μην ασχολούνται με την προετοιμασία μαθημάτων κατά τη διάρκεια αυτού του Σαββατοκύριακου”. Και παρακάτω τονίζεται ότι “η δράση υλοποιείται με σεβασμό στις ανάγκες της παιδικής ηλικίας, με γνώμονα την πολύπλευρη ανάπτυξη των παιδιών της σχολικής ηλικίας (συναισθηματική, κοινωνική και ψυχοκινητική) και με σκοπό να υποστηρίξει ουσιαστικά τον μειωμένο χρόνο δημιουργικής επαφής και επικοινωνίας γονέων – παιδιών” και επιπλέον “η συγκεκριμένη δράση συμβάλλει σε μια γενικότερη επανεκτίμηση της σημασίας και του ρόλου των εργασιών στο σπίτι σε σχέση με τον ελεύθερο χρόνο των μαθητών και των μαθητριών”.

Με άλλα λόγια, η συγκεκριμένη δράση δεν αποσκοπεί στο να κρατήσει τσάντες κλειδωμένες στα σχολεία ένα Σαββατοκύριακο, αλλά στο να απαγορεύσει στα παιδάκια να διαβάσουν μαθήματα το συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο. Και δεν αρκείται στην καθοδήγηση προς τους δασκάλους, για παράδειγμα, να μην δώσουν εργασίες στα παιδάκια εκείνο το συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο. Αυτό δεν είναι αρκετό. Η τσάντα κρατείται στο σχολείο ως όμηρος, ώστε κι αν ακόμη περάσει από το μυαλό κανενός παιδιού η ιδέα να ανοίξει ένα βιβλίο έτσι, από μόνο του, ή να πάρει ξέρω γω μια γόμα από την κασετίνα, να μη μπορεί.

Αυτό το αλλοπρόσαλλο μέτρο είναι κατά τη γνώμη μου χαρακτηριστικότερο δείγμα γραφής του Υπουργείου Παιδείας από άλλα, καθώς συνδυάζει μια σειρά από χαρακτηριστικά (προχειρότητα, έλλειψη σχεδιασμού και στρατηγικής, αφηρημένη ιδεοληψία, αβάσιμη αίσθηση αυθεντίας, νοοτροπία κρατισμού και επιβολής, ψήγματα αγαθών προθέσεων, αφέλεια) που φαίνονται και στα υπόλοιπα δείγματα γραφής του συγκεκριμένου Υπουργείου τα τελευταία χρόνια, αλλά πιο αποσπασματικά.

Θα προσέξατε ίσως ότι μέσα στην παρένθεση από πάνω έχω και τις “αγαθές προθέσεις”. Η ισορροπία του ελεύθερου χρόνου για τα παιδιά είναι πράγματι πολύ σημαντικό θέμα. Σε άλλες χώρες ο σεβασμός του ελεύθερου χρόνου των παιδιών είναι προτεραιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος, αλλά εξασφαλίζεται από τον προσεκτικό σχεδιασμό του προγράμματος σπουδών, και όχι από την επιβολή υποχρεωτικού ελεύθερου χρόνου ή την 48ωρη απαγωγή κασετίνων. Αλλά το σημαντικότερο είναι η πεποίθηση που προκύπτει από αυτή τη μικρή, ταπεινή δράση: πως ολόκληρη η ανάπτυξη των παιδιών, ακόμα και εκτός σχολείου, ακόμα και η διαχείριση του ελεύθερου χρόνου τους, είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας. Η αντίληψη ότι το κράτος δεν έχει λόγο μόνο στο τι θα μαθαίνουν τα παιδιά στο σχολείο, αλλά και στο πότε θα τα μαθαίνουν, καθώς και στο πότε δεν θα μαθαίνουν. Αυτή η νοοτροπία που αφ’ ενός θεωρεί a priori ανίκανους τους γονείς να ρυθμίσουν το τι κάνουν, πότε και πόσο παίζουν τα παιδιά τους και αφ’ ετέρου θεωρεί ότι αυτή η ανικανότητα δεν αντιμετωπίζεται, ας πούμε, με ενημερωτικό υλικό ή δράσεις επιμόρφωσης των γονέων, αλλά με την απαγωγή της σχολικής τσάντας, των βιβλίων, των ντοσιέ και της κασετίνας των παιδιών για δυο ημέρες.

Βεβαίως δεν είναι μια πάρα πολύ σημαντική δράση, γι’ αυτό και πολύς κόσμος δεν την έχει πάρει χαμπάρι. Είναι ένα μικρό πραγματάκι, το οποίο έρχεται και προστίθεται όμως σε μυριάδες άλλα μικρά πραγματάκια που ενισχύουν και μπαλώνουν από παντού το διαχρονικό, στρεβλό, ελληνικό κάντο-μόνος-σου κρατικοδίαιτο μοντέλο.

Πάντως ως δείγμα γραφής, μαζί και με τα υπόλοιπα, έχει μια χρησιμότητα. Τα θέματα της παιδείας αποτελούν μερικές από τις ελάχιστες ενδείξεις για το τι είναι πραγματικά αυτή η κυβέρνηση, το ποιο είναι πραγματικά το στίγμα της. Σε άλλους τομείς της αρμοδιότητάς της το μόνο που κάνει είναι να υλοποιεί (καθυστερημένα, με γκρίνια, σανό και ψέματα, αλλά κατά γράμμα) ό,τι γράφουν μέσα τα μνημόνια που ψηφίζει. Το πρόγραμμα πολιτικής που υλοποιεί στην οικονομία, την περιβαλλοντική προστασία, την κοινωνική πολιτική, τη δημόσια διοίκηση και σε κάμποσα άλλα θέματα δεν είναι δικό της. Είναι το μνημόνιο. Οπότε δεν μπορεί να ξέρει κανείς τι καπνό φουμάρει κοιτάζοντας μόνο αυτά. Αλλά στην παιδεία το μνημόνιο δεν έχει και πολλά πράγματα να πει, μόνο κάτι προαπαιτούμενα για τα τεχνικά λύκεια, λεπτομέρειες. Εκεί η κυβέρνηση έχει πεδίο δράσης, ελεύθερο χώρο να σχεδιάσει και να υλοποιήσει πολιτική δικιάς της έμπνευσης. Εκεί μπορεί κάποιος να καταλάβει περί τίνος πρόκειται, τι σόι κυβέρνηση είναι αυτή. Και τα σημάδια, από το “ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα” μέχρι τις απαγωγές κασετίνων στα δημοτικά είναι, ομολογουμένως, γλαφυρά.

Κάτι σαν εθνικό βουντού

kathimerini.gr
ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Αυτό το αυριανό συλλαλητήριο μοιάζει λίγο, εδώ που τα λέμε, και με εθνικό βουντού. Μην πάει ο νους στο κακό. Θα συγκεντρωθεί ένα πλήθος με στόχο να φωνάξει, να στείλει κατάρες στους καταχραστές γείτονες και στους δικούς μας πουλημένους προδότες. Νομίζοντας ότι οι φωνές και οι κατάρες του θα πιάσουν και έτσι η πραγματικότητα θα υποχωρήσει και θα προσαρμοσθεί. Ποια είναι η πραγματικότητα; Είναι ότι το μικρό αυτό κράτος στα βόρεια σύνορά μας, καλώς ή κακώς υπάρχει, και καλώς ή κακώς η ύπαρξή του εξυπηρετεί τη χώρα μας. Είναι επίσης ότι αυτό το πλήθος δεν συγκεντρώθηκε και δεν έβγαλε κιχ όταν του έκλεισαν τις τράπεζες, όταν εν μια νυκτί, αντί να στείλει τα μνημόνια στον κάλαθο των αχρήστων, ο κ. Τσίπρας πέταξε εκεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αυτό το πλήθος, ούτε καν κάποιο υποσύνολό του, δεν συγκεντρώθηκε όταν του πήραν τα χρήματά του για να μοιράσουν ελεημοσύνες όπου έκριναν και δεν είπε τίποτε όταν τα ψέματα που του πούλησαν για αλήθειες αποδείχθηκαν ψέματα. Πλήθος συγκεντρώθηκε για να ζητήσει την αποκαθήλωση του κόκκινου Βελζεβούλη στο Φάληρο, όμως υπέμεινε στωικότατα την καταστροφή της ακτογραμμής από το σαράβαλο που βυθίστηκε, μάλλον από δόλο, συνάντησε στον βυθό την αμέλεια και την ανευθυνότητα της πολιτείας και έτσι έκλεισε η δουλειά.

Δεν ανήκω σε όσους πιστεύουν ότι η εθνική συνείδηση είναι κάτι περιττό ή άχρηστο. Πιστεύω ότι είναι απαραίτητη για τη συλλογική μας ύπαρξη, μας υπενθυμίζει ότι δεν μεγαλώσαμε στο ορφανοτροφείο της Ιστορίας, και δημιουργεί υποχρεώσεις απέναντι στους προγόνους μας. Κοινώς μας συνδέει. Απλώς ξεχωρίζω τον εθνικισμό από τον πατριωτισμό. Και οι δύο χρειάζονται την εθνική συνείδηση για να αναπτυχθούν, όμως ο μεν πατριωτισμός σημαίνει την αγάπη για τη ζωντανή πατρίδα, για τη γλώσσα της, το πνεύμα της, τον πολιτισμό της, το τοπίο της· ο δε εθνικισμός προσκολλάται στα σύμβολα αδιαφορώντας για τη ζωντανή πραγματικότητά της. Η αδιαφορία αυτή προέρχεται είτε από άγνοια, αδυναμία σκέψης λόγω έλλειψης καλλιέργειας, βλέπε Χρυσή Αυγή. Είτε από μια φοβική στάση απέναντι στον σύγχρονο κόσμο, την οποία υιοθετεί μεγάλο τμήμα της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας. Υποθέτω ότι στο αυριανό συλλαλητήριο η συνταγή θα περιέχει μπόλικο εθνικισμό.

Χωρίς να παραγνωρίζω την αξία των συμβόλων, ξέρω πως μια ζωή που περιορίζεται στη διεκδίκησή τους κινδυνεύει να χάσει την πραγματικότητά της. Και το κυριότερο, να ξεχάσει ότι η επιστήμη έχει αποδείξει πως το βουντού δεν είναι πάντα ο αποτελεσματικότερος τρόπος να την αλλάξεις, όπως ο χορός της βροχής δεν καταλήγει απαραιτήτως σε μπόρα. Ες αύριον η συνέχεια.

Οι «κινδυνολόγοι» συνδικαλιστές και η αφερέγγυα πολιτική ηγεσία


Παληγιάννης Βασίλειος      Αθήνα, 20/01/2018 
Αιρετός ΚΥΣΠΕ 
Τηλ.6974750409 

paligiannis@hotmail.gr 


Οι «κινδυνολόγοι» συνδικαλιστές και η αφερέγγυα πολιτική ηγεσία

Με έκπληξη παρακολουθήσαμε τις προηγούμενες ημέρες την επικοινωνιακή παράσταση της πολιτικής ηγεσίας και ιδιαίτερα του υφυπουργού Παιδείας, πρώην συνδικαλιστή της «αριστεράς», να πείσουν ότι οι κατ’ επάγγελμα κινδυνολόγοι συνδικαλιστές προκαλούν άσκοπη ανησυχία στους εκπαιδευτικούς για, δήθεν, αύξηση του εκπαιδευτικού ωραρίου τους και για συγχωνεύσεις σχολείων.
Όσο κι αν η πολιτική ηγεσία του υπουργείου παιδείας υποτιμά τη νοημοσύνη των εκπαιδευτικών κι επιμένει στο ψέμα και τον άκρατο λαϊκισμό, κανέναν δεν πείθει. Η αλήθεια είναι πως και αύξηση του εργασιακού ωραρίου και συγχωνεύσεις σχολείων θα έχουμε και μάλιστα άμεσα. Με βάση την απλή λογική, δεν θα υπήρχε λόγος να ψηφιστούν νέες νομοθετικές ρυθμίσεις αν δεν διαφοροποιούνταν σε σχέση μ’ αυτά που έως χθες ίσχυαν.
Όλοι γνωρίζουν πως οι παραπάνω ρυθμίσεις είναι αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς στο πλαίσιο της σύγκλισης με τις βέλτιστες – πρακτικές του ΟΟΣΑ. Οι ρυθμίσεις για την αύξηση του εργασιακού ωραρίου και τις συγχωνεύσεις σχολείων αποτελούν την αρχή μιας σειράς μέτρων που συμφώνησε η κυβέρνηση με τους θεσμούς.
Δυστυχώς όσο κι και αν κάποιοι προσπαθούν να κρύψουν την αλήθεια όλοι πλέον γνωρίζουν πως η κυβέρνηση εφαρμόζει τις πιο σκληρές μνημονιακές πολιτικές. Πολιτικές που οδήγησαν την οικονομία σε κατάρρευση, την κοινωνία σε φτωχοποίηση, σε κατάργηση ιστορικών κατακτήσεων, σε υπερφορολόγηση, σε υποβάθμιση της εκπαίδευσης, σε ταπείνωση και γενικευμένη ανησυχία όλων μας για το αύριο.
Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν πως η πολιτική ηγεσία του υπουργείου μας αδυνατώντας να επιλύσει τα καίρια ζητήματα της εκπαίδευσης καταφεύγει σε απανωτές, πρόχειρες, ατεκμηρίωτες και αποσπασματικές ρυθμίσεις και στα πλαίσια των μνημονιακών δεσμεύσεών της εξαγγέλλει ρυθμίσεις που απορρυθμίζουν και υποβαθμίζουν την εκπαίδευση. Οι ρυθμίσεις για την ειδική αγωγή, για το ολοήμερο δημοτικό σχολείο, για το ολοήμερο νηπιαγωγείο, για τις επιλογές στελεχών, για τις δομές της εκπαίδευσης, για την αξιολόγηση, το ΠΔ 79 κτλ αποδεικνύουν την έλλειψη σχεδιασμού και την απύθμενη ανευθυνότητα των κυβερνώντων που άλλα θέλουν άλλα κάνουν κι άλλα λένε πιστοποιώντας την κατ’ εξοχήν αξιακή και εκπαιδευτική κρίση και, κυρίως, την αφερεγγυότητα της πολιτικής ηγεσίας.
Επομένως δεν είναι κινδυνολόγοι όσοι λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Αναξιόπιστοι και αφερέγγυοι είναι αυτοί που ψεύδονται και «αερολογούν».
Ως εκπαιδευτικοί οφείλουμε να προασπίσουμε την παιδεία ως ύψιστο κοινωνικό αγαθό και ταυτόχρονα να διεκδικήσουμε την έμπρακτη αναγνώριση του ρόλου και της αποστολής μας ως λειτουργών της εκπαίδευσης και να αγωνιστούμε για την αναγέννηση της ελπίδας στις ζωές όλων μας.
Πάντα στη διάθεσή σας
Παληγιάννης Βασίλειος

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Κίνδυνος να ζητήσει το ΔΝΤ μείωση αφορολόγητου από το 2019

Σταματημό δεν έχει η κατρακύλα μας...
Μείωση του αφορολόγητου σημαίνει περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων

κ. υπουργέ, δίνετε πέντε στο λαό, του παίρνετε δεκαπέντε και φτωχοποιείται την κοινωνία μας ακόμη περισσότερο!
Καλή συνέχεια...

Πηγή: iefimerida.gr
Στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και μεταξύ άλλων τόνισε πως: «έχουμε πολλά βραχυπρόθεσμα προβλήματα. Έχουμε και προβλήματα με τους πλειστηριασμούς»
Όπως είπε, «η βασική θέση της αριστεράς είναι η κοινωνική στέγαση, όποιος θέλει θα πρέπει να μπορεί να παίρνει δάνειο, και οι τράπεζες πρέπει να πάρουν κάποια στιγμή τα χρήματα τους».
Όπως εξήγησε, «Όταν υπάρχει κρίση πρέπει να πάρεις μέτρα. Αυτά τα μέτρα θα τα δεις όταν υπάρχει κανονικότητα και προχωρήσουν οι πλειστηριασμοί».
Εξήγησε δε: «Έχουμε δυο κινδύνους. Ο ένας είναι οι τράπεζες. Ο άλλος είναι το ΔΝΤ να ζητήσει να έρθει το 2019 η μείωση του αφορολόγητου. Πώς το αντιμετωπίζεις; Ή με συμμαχίες ή με το να έχεις τη δική σου στρατηγική. Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις και αλλαγές όπως τις ορίζουμε εμείς».
Τέλος, τόνισε ότι φεύγουμε από μια γραμμή επιτήρησης. «Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει επιτήρηση. Αλλά δεν χρειαζόμαστε μνημόνιο γιατί έχουμε το δικό μας πρόγραμμα», είπε.
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει το σοκ που θα υποστεί ο Έλληνας από τη μείωση του αφορολόγητου! Με 8.000 εισόδημα έως σήμερα ο φόρος ήταν μηδενικός. Από του χρόνου ο έγγαμος με ένα παιδί θα πληρώνει 460 ευρώ!
Για ευκρίνεια πατήστε πάνω στην εικόνα

Εισαγγελική παρέμβαση μετά από καταγγελία για κρούσματα λεπτοσπείρωσης σε σχολείο


Eισαγγελική παρέμβαση ακολούθησε μετά από επώνυμη καταγγελία για κρούσματα λεπτοσπείρωσης σε ειδικό σχολείο της Θεσσαλονίκης, λόγω εμφάνισης τρωκτικών στο κτίριο όπου στεγάζεται το σχολείο. Τα καταγγελλόμενα κρούσματα φέρονται να καταγράφηκαν σε μέλη του διδακτικού προσωπικού. Έτσι, ο διευθύνων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, Λάμπρος Τσόγκας, παρήγγειλε τη διενέργεια επείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης για τον καταλογισμό τυχόν ποινικών ευθυνών.
Η καταγγελία έγινε από την πρόεδρο του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του επίμαχου σχολείου, στο οποίο φοιτούν παιδιά με ειδικές ανάγκες. «Τελευταία εμφανίσθηκαν τρωκτικά σε μεγάλη έκταση, που προκάλεσαν σε μέλη του διδακτικού προσωπικού την σπάνια ασθένεια της λεπτοσπείρωσης» επισημαίνεται στην έγγραφη καταγγελία, που τέθηκε υπόψιν των εισαγγελικών αρχών και με την οποία ζητείται άμεση παρέμβαση, προκειμένου, είτε να πιστοποιηθεί η καταλληλότητα του κτιρίου -το οποίο εκμισθώνεται από ιδιώτη- είτε να γίνει μεταφορά του σχολείο σε άλλο κτίριο.

Μεταφέροντας την ανησυχία των γονιών, η καταγγέλλουσα τονίζει, ότι «φοβόμαστε να στείλουμε τα παιδιά μας στο σχολείο και μένουν κλεισμένα στα σπίτια…». Μάλιστα, η ίδια φέρεται να προσκόμισε έγγραφα που απέστειλε η διευθύντρια του σχολείου σε διάφορους φορείς της πόλης.
Κατόπιν αυτών, ο κ. Τσόγκας παρήγγειλε από τον εισαγγελέα ποινικής δίωξης, τη διενέργεια επείγουσας προκαταρκτικής έρευνας για να διαπιστωθεί η τέλεση αξιόποινων πράξεων, όπως έκθεση σε κίνδυνο και πρόκληση (επικίνδυνων) σωματικών βλαβών. Την έρευνα καλείται να φέρει εις πέρας το αστυνομικό τμήμα.
Στην εισαγγελική παραγγελία επισημαίνεται η ανάγκη να γίνουν αυτοψίες στο επίμαχο σχολικό κτίριο, καθώς και να ληφθούν μαρτυρικές καταθέσεις, προκειμένου να διαπιστωθούν οι συνθήκες υγιεινής. Τονίζεται δε, ότι όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να συνδράμουν προς την κατεύθυνση της διαπίστωσης και της αποκατάστασης των συνθηκών δημόσιας υγείας στο συγκεκριμένο σχολείο.

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Ενα παραμύθι για τη Μακεδονία

kathimerini.gr
ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Φαντασθείτε μια Ελλάδα που είχε επεξεργαστεί όσα συμπλέγματα τη συνδέουν με την πολύτιμη αρχαιότητά της. Οχι απαραιτήτως στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή, αλλά στις αίθουσες των σχολείων, των πανεπιστημίων, ή ακόμη καλύτερα, στα βιβλία. Φαντασθείτε μια Ελλάδα που δεν κοκορευόταν μόνον στα διεθνή φόρα και τις αγορές για το Νομπέλ του ποιητή της, αλλά είχε διαβάσει και τον λόγο που έβγαλε για το χρέος απέναντι στη γλώσσα του. Φαντασθείτε μια Ελλάδα που δεν ναρκισσευόταν μόνον ότι μιλάει μια γλώσσα που τόσες λέξεις έδωσε στην οικουμένη, αλλά μάθαινε από την τρυφερή της ηλικία ότι αυτή η γλώσσα είναι η εξέλιξη της αρχαιότερης ευρωπαϊκής γλώσσας, της μόνης που δεν έπαψε ποτέ να μιλιέται. Ως εκ τούτου, τη θεωρούσε πολύτιμη και κατανάλωνε πολύ χρόνο για να ανακαλύψει τις εκφραστικές της δυνατότητες και να δει το βάθος του πεδίου της. Ο χρόνος αυτός δεν πήγαινε χαμένος. Αντάμειβε τους ομιλητές στο Κοινοβούλιο, τους δημοσιογράφους και τους δημοσιολογούντες με την ακρίβεια της έκφρασης και την καλλιέπεια. Φαντασθείτε μια Ελλάδα που είχε αντιληφθεί ότι η αρχαιότητα δεν ενδιαφέρει μόνον τις κρουαζιέρες αλλά ενδιαφέρει επίλεκτους από όλον τον κόσμο. Ως εκ τούτου, είχε φροντίσει να φτιάξει πανεπιστήμια που θα τους επέτρεπε να σπουδάζουν εδώ τα ελληνικά τους. Μια Ελλάδα, εν πάση περιπτώσει, που δεν της αρκούσε το όνομα Ελλάδα, αλλά είχε εντρυφήσει στα μυστικά της, συνομιλούσε μαζί της. Μια Ελλάδα που ήταν βέβαιη για την ταυτότητά της, δεν είχε ενοχές απέναντί της και δεν φοβόταν μην της την κλέψουν.

Φαντασθείτε τώρα τι θα γινόταν αν κάποιο γειτονικό της κράτος, ορφανό της τελευταίας βαλκανικής έκρηξης, αντιμετώπιζε ως υπαρξιακή ανάγκη το όνομα μιας περιοχής που κατέχει πρωτεύοντα ρόλο στην ταυτότητα αυτής της Ελλάδας. Η φανταστική αυτή Ελλάδα, τόσο βέβαιη για την παιδεία της και τις πολιτισμικές της καταβολές, θα κοίταζε με συμπάθεια το νεαρό παιδί, θα θώπευε τον ώμο του και θα του έλεγε: «Με συγκινείς, παιδί μου, που θέλεις το όνομά μου. Θα σε βαπτίσω εγώ και θα σε αναλάβω εγώ. Εγώ θα σου μάθω γράμματα, κι εγώ θα σε συστήσω στους μεγάλους». Και τώρα που φαντασθήκατε αυτήν την Ελλάδα, ξεχάστε την για να προσγειωθείτε στην πραγματική Ελλάδα. Μια χώρα που μισεί τη γλώσσα που μιλάει, μια χώρα που επαίρεται για τις καταβολές της αλλά μπερδεύει ενίοτε τον Κολοκοτρώνη με τον Λεωνίδα, μια χώρα που βρυχάται γιατί φοβάται τη σκιά της, κοινώς τον εαυτό της.

Τελειώνει εδώ το «παραμύθι για τη Μακεδονία» και αρχίζει το παραμύθι της Μακεδονίας. Ελονοσία που φέρνει πυρετό κάθε είκοσι και κάτι χρόνια, ή κρίση ταυτότητας μιας κοινωνίας ενοχικής απέναντι στην ταυτότητά της;

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Πανηγυρίζει ο πρωθυπουργός για τα σχολικά γεύματα φτωχοποίησης!

Να εφαρμοσθούν το δίχως άλλο οι υγειονομικές διατάξεις, έτσι ώστε, η παρεχόμενη εκπαίδευση και παραμονή των μαθητών/μαθητριών στα σχολειά μας να είναι άνετη, ευχάριστη, αποτελεσματική, αποδοτική και... αξιοπρεπής!
 
Ως εδώ και μη παρέκει! έκαστος εφ' ω ετάχθη...
Στήριξη στον πρωθυπουργό παρέχουν και ορισμένοι διευθυντές εκπαίδευσης, που "βγήκαν παγανιά" στα σχολεία πιέζοντας και απειλώντας συναδέλφους τους, "μάχιμους" δασκάλους, προκειμένου να εφαρμόσουν επακριβώς το πρόγραμμα σίτισης στο σχολείο, με οποιοδήποτε κόστος  και κάτω από συνθήκες, που ουδεμία ασφάλεια παρέχουν για τους μαθητές/μαθήτριες. 
Χωρίς καμία ευελιξία, επιμένουν να καταστήσουν τους δασκάλους σερβιτόρους και την ώρα του μαθήματος, που είναι ιερή, να την μετατρέψουν σε ώρα ελέγχου και παραλαβής των σχολικών γευμάτων!
Απογοήτευση, Ντροπή, Πικρία, Θλίψη και Ανησυχία!
Έχει, όμως, ο καιρός γυρίσματα...

κ. πρωθυπουργέ, 
σχολικά γεύματα = ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ
Βίντεο με αντικείμενο το πρόγραμμα σχολικών γευμάτων δημοσιοποίησε το γραφείο του πρωθυπουργού.
Σε αυτό γίνεται λόγος, μεταξύ άλλων, για το πρόγραμμα σχολικών γευμάτων και την επέκτασή του σε 130.000 μαθητές Δημοτικών Σχολείων, για τα οφέλη της μεσογειακής διατροφής που μεγαλώνει «γερούς οργανισμούς» κλπ.
Σε ένα σημείο ακούγεται μια παιδική φωνή να λέει «Λόλα να ένα γεύμα» ενώ ένα παιδί εμφανίζεται να τρέχει έξω από τη Βουλή.
Το βίντεο καταλήγει με τη φράση - σύνθημα του Αλέξη Τσίπρα «ήταν δίκαιο και έγινε πράξη»..... 
«Σε περισσότερους από 130.000 μαθητές Δημοτικών σχολείων επεκτάθηκε το 2017 το επιτυχημένο πρόγραμμα σχολικών γευμάτων. Στόχος μας είναι όλα τα παιδιά να προσηλώνονται στο σχολείο τους και την πρόοδό τους, απερίσπαστα από τον δύσκολο αγώνα επιβίωσης που δίνουν οι γονείς τους» αναφέρεται στην ανάρτηση στον λογαριασμό του πρωθυπουργού στο twitter

Ανακοίνωση της ΔΑΚΕ για το πολυνομοσχέδιο


ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Ξενοφώντος 15Α |10551 Αθήνα
17.01.2018
Οι ψηφισμένες ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου είναι μόνο η αρχή . . .

Εδώ και μέρες είμαστε θεατές σε μια ακόμα επικοινωνιακή παράσταση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας που επιχειρεί χωρίς ντροπή να πείσει την εκπαιδευτική κοινότητα και την κοινή γνώμη ότι τόσο τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε τη Δευτέρα 15/1/2018 στη Βουλή όσο κι αυτά που υπάρχουν στο συμπληρωματικό μνημόνιο που έχει υπογράψει η κυβέρνηση και οφείλει να θεσμοθετήσει το επόμενο χρονικό διάστημα δεν έχουν το αντιεκπαιδευτικό πρόσημο που όλοι αντιλαμβανόμαστε.
Ο Υπουργός Παιδείας κ. Γαβρόγλου ακολουθεί την καθησυχαστική και «υποστηρικτική» προς τους εκπαιδευτικούς προσέγγιση που εφαρμόζει και στις συναντήσεις του με το ΔΣ της ΔΟΕ, ενώ ο Υφυπουργός κ. Μπαξεβανάκης σε αποστροφή του λόγου του κατά τη διάρκεια ομιλίας του την Παρασκευή 12/1/2018 στη Βουλή επιλέγει την οδό της κινδυνολογίας και της «τρομοκράτησης» των εκπαιδευτικών αναφερόμενος στην κατάσταση της «επόμενης μέρας» με μια νέα κυβέρνηση όταν δηλώνει, μεταξύ άλλων, πως «… οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι αν αυτή η Κυβέρνηση ανατραπεί και επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό του πάλαι ποτέ δικομματισμού θα υπάρχουν απολύσεις».
Στη συνειδητή «ωραιοποίηση» της κατάστασης που επιχειρεί η κυβέρνηση βρίσκει πρόθυμους συμμάχους ακόμα και μέσα στους κόλπους της εκπαιδευτικής κοινότητας που σπεύδουν να καθησυχάσουν τους εκπαιδευτικούς υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν αλλάζει τίποτα στην πραγματικότητα που βιώνουν οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία. Δυστυχώς όμως όλοι διαψεύδονται από την αδυσώπητη πραγματικότητα και τα κείμενα (βλ. πολυνομοσχέδιο και συμπληρωματικό μνημόνιο) που δείχνουν τον «οδικό χάρτη» των «απορρυθμίσεων» με αντιεκπαιδευτικό πρόσημο που επιχειρεί και θα επιχειρήσει να φέρει η κυβέρνηση.
Στο συμπληρωματικό μνημόνιο συνεργασίας που έχει δει το φως της δημοσιότητας, αναφέρονται, ανάμεσα σε άλλα, ότι:

  • H Ελλάδα θα πρέπει να προχωρήσει σε περαιτέρω εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού της συστήματος σε όλα τα επίπεδα για να βελτιώσει σημαντικά τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα διαφυλάσσοντας παράλληλα την ισότητα. Οι αρχές θα προσαρμοστούν στις συστάσεις της νέας έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα μέσα από ένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης μέχρι τον Μάιο του 2018. Η προκαταρκτική έκθεση δόθηκε στη δημοσιότητα από τον ΟΟΣΑ τον Ιούλιο του 2017, το πρόχειρο σχέδιο έκθεσης θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος Ιανουαρίου του 2018 ενώ η τελική έκθεση μέχρι τον Απρίλιο του 2018.
  • Σε συμφωνία με τους θεσμούς, οι αρχές πρόκειται, μέχρι τον Μάρτιο του 2018 – κάτι που αποτελεί βασικό παραδοτέο- να: (α) θεσπίσουν νομοθετικά μέτρα σχετικά με τους μελλοντικούς διορισμούς και την αξιολόγηση των διευθυντών, (β) περάσουν νόμο σχετικά με την αναβάθμιση των αρμόδιων οργάνων για τις αξιολογήσεις και (γ) περάσουν νόμο σχετικά με την αξιολόγηση των ανώτερων στελεχών της εκπαίδευσης, την αυτοαξιολόγηση του σχολείου και την ορθολογική χρήση των πόρων.
  • Μέχρι τον Μάιο του 2018 θα πρέπει, ανάμεσα στα άλλα, να έχουν καταλήξει και να έχουν υιοθετήσει τη στρατηγική για την αρχική και συνεχή κατάρτιση των εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
  •  Οι αρχές έχουν κάνει βήματα προς τη σύγκλιση με τις βέλτιστες πρακτικές του ΟΟΣΑ σε ότι αφορά τον αριθμό διδακτικών ωρών ανά μέλος του προσωπικού (εκπαιδευτικό), καθώς και στις αναλογίες των μαθητών ανά τάξη και μαθητών ανά εκπαιδευτικό.
  • Ως επόμενο βήμα, και ως προαπαιτούμενη δράση, νομοθετήθηκε (1) η υποχρεωτική παρουσία των εκπαιδευτικών στα σχολεία έως 30 ώρες την εβδομάδα (άρθρο 245 του πολυνομοσχεδίου) και (2) τα κριτήρια και το χρονοδιάγραμμα για τη συγχώνευση των σχολικών μονάδων (άρθρο 246), ξεκινώντας από το σχολικό έτος 2018-2019 ενώ εκκρεμεί η εξαίρεση της μεσημεριανής ώρας σίτισης από τις διδακτικές ώρες [διδακτικό ωράριο] των εκπαιδευτικών, για την οποία υπάρχει ρητή δέσμευση της κυβέρνησης στο συμπληρωματικό μνημόνιο για τον αποχαρακτηρισμό της από διδακτική.
  • Οι αρχές μαζί με τον ΟΟΣΑ θα επανεξετάσουν όλους σχετικούς δείκτες, συμπεριλαμβανομένων των πιο πρόσφατων στοιχείων μέχρι τον Απρίλιο του 2018.
Είναι ξεκάθαρο ότι οι μέχρι τώρα ρυθμίσεις της κυβέρνησης που εντάχθηκαν και ψηφίστηκαν στο πολυνομοσχέδιο αποτελούν απλά το πρώτο βήμα. Μαζί με αυτές που θα ακολουθήσουν θα οδηγήσουν τη δημόσια εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς σε ακόμα δυσχερέστερη θέση από σήμερα. Η κυβέρνηση της «πρώτης φοράς Αριστερά» και του «αντάρτικου» που μας υποσχόταν έναντι της Ευρώπης και των δανειστών προχωρά σε μέτρα που καμία άλλη κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να πάρει μέχρι σήμερα.
Οι συγχωνεύσεις των σχολικών μονάδων θα συνοδεύονται από την απώλεια εκατοντάδων οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών (με τη χρήση της πρόβλεψης του Ν.1566/85 για τον προσδιορισμό της οργανικότητας) σε συνδυασμό με την παράλληλη επιδείνωση των συνθηκών λειτουργίας των σχολικών τμημάτων εξ’ αιτίας της αύξησης του αριθμού των μαθητών (που θα προκύψει από τη λειτουργία των τριμελών επιτροπών εγγραφής σε όλα τα δημοτικά σχολεία που θα αναλάβουν την κατανομή των μαθητών στα σχολεία σύμφωνα με το Π.Δ. 79 από την επόμενη σχολική χρονιά).
Όσον αφορά στην υποχρεωτική παραμονή των εκπαιδευτικών στο σχολείο για 30 ώρες εβδομαδιαίως η παράγραφος 8 του άρθρου 13 του Ν.1566/1985 που προέβλεπε «Κάθε εκπαιδευτικός παραμένει υποχρεωτικά στο σχολείο, τις εργάσιμες ημέρες πέρα από τις ώρες διδασκαλίας, για την εκτέλεση συγκεκριμένου έργου που του έχει ανατεθεί από τα όργανα διοίκησης του σχολείου» αναδιατυπώνεται ως εξής: «8. Οι εκπαιδευτικοί των σχολείων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παραμένουν υποχρεωτικά στο σχολείο τους στις εργάσιμες ημέρες, πέρα από τις ώρες διδασκαλίας, όχι όμως πέρα από έξι (6) ώρες την ημέρα ή τριάντα (30) ώρες την εβδομάδα και με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του Κεφαλαίου ΣΤ ́ του άρθρου 11, για την προσφορά και άλλων υπηρεσιών που ανατίθενται από τα όργανα διοίκησης του σχολείου και συνδέονται με το γενικότερο εκπαιδευτικό έργο, όπως η προετοιμασία του εποπτικού εκπαιδευτικού υλικού και των εργαστηριακών ασκήσεων, η διόρθωση εργασιών και διαγωνισμάτων, η καταχώρηση-ενημέρωση της αξιολόγησης των μαθητών, η συμμετοχή στην προετοιμασία και την πραγματοποίηση εορταστικών, αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, ο προγραμματισμός και η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου, η επικοινωνία με δομές υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου, η συνεργασία με εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στο ίδιο τμήμα ή που διδάσκουν τα ίδια γνωστικά αντικείμενα, οι παιδαγωγικές συναντήσεις για την κατάρτιση ομαδικών ή εξατομικευμένων προγραμμάτων υποστήριξης συγκεκριμένων μαθητικών ομάδων ή μαθητών, η επίβλεψη σχολικών γευμάτων, η ενημέρωση των γονέων και κηδεμόνων, η τήρηση βιβλίων του σχολείου και η εκτέλεση διοικητικών εργασιών.»
Είναι σαφές ότι η υποχρεωτική παραμονή των εκπαιδευτικών στο σχολείο στα όρια του εργασιακού 30ωρου διευκολύνεται πολύ περισσότερο με την αναφορά για «προσφορά και άλλων υπηρεσιών» που δεν αναγράφονται ρητά αλλά ενδεικτικά (ειδάλλως δεν θα υπήρχε λόγος να γίνει νέα νομοθετική ρύθμιση) και είναι προάγγελος νέων ρυθμίσεων στο πλαίσιο των «καλών πρακτικών» του ΟΟΣΑ που είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσουν στην αύξηση του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών.
Η καλλιέργεια της αυταπάτης ότι οι εκπαιδευτικοί δεν πρόκειται να αξιολογηθούν, όταν το θεσμικό πλαίσιο της αξιολόγησης – χειραγώγησης παραμένει σε ισχύ, παρά τις επανειλημμένες «δεσμεύσεις» για κατάργησή του, και η αξιολόγηση σε επίπεδο εκπαιδευτικών που εργάζονται στους τομείς της διοίκησης της εκπαίδευσης καθώς και των στελεχών είναι αξιολόγηση εκπαιδευτικών, δεν μπορεί να «κοιμίσει» κανέναν.
Επίσης σημαντικό σημείο της πολιτικής της κυβέρνησης του «ΝΑΙ σε όλα» είναι και η ρύθμιση που ψήφισε για την προκήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων σε επίπεδο πρωτοβάθμιου σωματείου. Η δήθεν «αριστερή» κυβέρνηση, εντελώς ανερυθρίαστα, καταθέτει και ψηφίζει διάταξη περιστολής της συνδικαλιστικής δράσης των εργαζομένων!
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στο πλαίσιο εφαρμογής της λογικής του «εξορθολογισμού» στην εκπαίδευση, συνεχίζει την πολιτική αποδόμησης της δημόσιας εκπαίδευσης αδιαφορώντας για τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και ανατρέποντας τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.
Ως Δημοκρατική Ανεξάρτητη Κίνηση Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης θεωρούμε ότι οι αγώνες μας πρέπει να είναι η απάντηση της εκπαιδευτικής κοινότητας σε αυτή την πολιτική.
Κάθε περαιτέρω απόπειρα θεσμοθέτησης και υλοποίησης αντιεκπαιδευτικών μέτρων πρέπει να μας βρει απέναντι.
Δεν πρέπει να τους επιτρέψουμε με τον εφησυχασμό μας, να πάρουν πίσω δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών.
Απαιτούμε τη θωράκιση της δημόσιας εκπαίδευσης και την αναβάθμιση της επιστημονικής και οικονομικής θέσης του Έλληνα εκπαιδευτικού.
Από τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.

Μια αρχόντισσα στο Δελφινάριο

kathimerini.gr
ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο υφυπουργός Παιδείας βωμολοχεί ως χούλιγκαν και δεν αποπέμπεται επειδή βωμολόχησε αλλά επειδή έθιξε τους οπαδούς της αντιπάλου ομάδας. Και αμέσως μετά κολακεύει γονυπετής τον πρωθυπουργό του χαρακτηρίζοντάς τον σοφό – ο ίδιος είμαι σίγουρος ότι θα προτιμούσε το ρήμα «γλείφω». Κυρία της οποίας την ύπαρξη θα αγνοούσαμε, αν μια μέρα δεν έχανε τον δρόμο για το βήμα της Βουλής, στυλ où suis-je donc, δηλώνει ότι μετακομίζει από το κόμμα με το οποίο εξελέγη στο κόμμα που κυβερνά. Ο συνεταίρος της κυβέρνησης ωρύεται σχεδόν καθημερινά ψάχνοντας την τιμή του εθνικισμού του. Βουλευτές ψηφίζουν μερικές εκατοντάδες νόμους δηλώνοντας ανερυθρίαστα πως δεν τους γνωρίζουν, διότι «κυρία, είχαμε κόσμο χθες στο σπίτι και δεν πρόλαβα να διαβάσω». Πούλμαν ετοιμάζονται να μεταφέρουν στη Θεσσαλονίκη μακεδονομάχους για να βροντοφωνάξουν στην οικουμένη «Macedonia is Greek». Ομως η γριά οικουμένη είναι βαρήκοη και έχει βαρεθεί να ακούει τις φωνές τους.
Και όλο αυτό το κουλουβάχατο καλείται παρ’ ημίν δημοκρατία, πολιτική ζωή, δημόσιος βίος. Ετσι για να περνάει η ώρα δηλαδή. Οπως περνάει η ώρα του αστυνομικού στη Μυτιλήνη που το γλέντησε τις προάλλες γιατί έσπασαν τα τζάμια του λεωφορείου της φρουράς, κάποιος έδειρε έναν οδηγό αστικού λεωφορείου και του άρπαξε ό,τι είχε και δεν είχε. Πάντως δεν τον υποχρέωσε να παρανομήσει σταματώντας τον για να κατέβει σε σημείο που δεν υπάρχει στάση. «Μαροκινοί και Αλγερίνοι πρωταγωνιστούν στην παραβατικότητα», είπε ο αστυνομικός στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ. Μάλλον τα έχει χαμένα ο άνθρωπος. Ουδεμία σχέση υπάρχει ανάμεσα στα κύματα προσφύγων και μεταναστών με την εγκληματικότητα. Αυτοί είναι καλοί άνθρωποι, και στη λάσπη να τους πετάξεις, καλοί θα μείνουν. Αυτό λέγεται πολιτική, και δη δημοκρατική, προοδευτική πολιτική. Το λέω για να μην ανησυχείτε.
Γιατί πρέπει να ξέρω τι έχει στο μυαλό της η κυρία Μεγαλοοικονόμου; Γιατί ήταν στην Ενωση Κεντρώων και πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ; Η αρχόντισσα του Κοινοβουλίου με υποχρεώνει να υποκλιθώ. Κοινώς να κλίνω την κεφαλή μου μπροστά στην εστεμμένη του θιάσου που διαφημίζει στη μαρκίζα δράμα ψυχολογικόν και σου παίζει Δελφινάριο πολιτικόν. Και να πεις ότι το αντίτιμο ήταν φτηνό, πάει στην ευχή. Ομως εδώ πληρώσαμε μια περιουσία για να μετακομίσει η κυρία στον ΣΥΡΙΖΑ. Ας της δώσουν τουλάχιστον τη χηρεύουσα θέση του δεύτερου υφυπουργού Παιδείας για να πούμε ότι έπιασαν τόπο τα λεφτά μας.
Φτάσαμε να επιδιώκουμε το ελάχιστο, τη στοιχειώδη σοβαρότητα. Ή μήπως ο στόχος είναι υψηλός και δεν τον αντέχει η ψυχούλα μας;

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Παραβιάζεται το καθηκοντολόγιο και υποβαθμίζεται ο ρόλος των εκπαιδευτικών στην επίβλεψη γευμάτων

Απούσες οι υγειονομικές αρχές της χώρας

Κατά τη σίτιση των μαθητών/μαθητριών δεν τηρούνται οι υγειονομικές διατάξεις που προβλέπονται από τη σχετική νομοθεσία. 
Η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στους συλλόγους διδασκόντων


Σύμφωνα με το άρθρο 245 του Πολυνομοσχεδίου που ψηφίστηκε τη Δευτέρα 15/1/2018 στη Βουλή, στα καθήκοντα των εκπαιδευτικών εντάσσεται πλέον και η «επίβλεψη σχολικών γευμάτων».
Η παραπάνω ρύθμιση αλλά και τα όσα προβλέπονται στην ΥΑ Φ.14/ΦΜ/181027/Δ1/03-11-2017 για τα “Σχολικά Γεύματα”, παραβιάζουν κατάφωρα το καθηκοντολόγιο και υποβαθμίζουν το ρόλο των εκπαιδευτικών, αφού απαιτούν από αυτούς να εκτελούν αρχικά χρέη τεχνολόγων τροφίμων, πραγματοποιώντας ελέγχους για την ποιοτική κατάσταση των γευμάτων, και στη συνέχεια χρέη τραπεζοκόμων με προετοιμασία των μαθητών και των αιθουσών διδασκαλίας για την παροχή γεύματος, σερβίρισμα-διανομή των γευμάτων στους μαθητές και υποβοήθησή τους κατά την διάρκεια του γεύματος. 
Το ΥΠ.Π.Ε.Θ., αντί να φροντίσει ως όφειλε, από το 1997 που λειτούργησαν για πρώτη φορά τα Ολοήμερα σχολεία, για τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών και την πρόσληψη του αναγκαίου βοηθητικού προσωπικού στα σχολεία, ώστε να διασφαλίζεται η σωστή τήρηση εφαρμογής των κανόνων υγιεινής και καθαριότητας για την παροχή γεύματος στους μαθητές, αναθέτει καθήκοντα στους εκπαιδευτικούς που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο για το οποίο έχουν προσληφθεί.
Το ΥΠ.Π.Ε.Θ. θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα στη συνολική θεσμική αντιμετώπιση του προβλήματος, με την τοποθέτηση σε όλες τις σχολικές μονάδες βοηθητικού προσωπικού, το οποίο οφείλει να είναι εφοδιασμένο με ειδικό πιστοποιητικό υγείας και να έχει παρακολουθήσει πρόγραμμα εκπαίδευσης και κατάρτισης, που αφορά στις βασικές αρχές για την υγιεινή και ασφάλεια των τροφίμων.
Τηλέμαχος Κουντούρης 
 Εκπαιδευτικός
Πρόεδρος της Ένωσης Διευθυντών Σχολείων ΠΕ

Ο δάσκαλος του Τσίπρα

kathimerini.gr
ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι η παραίτηση του δεύτερου υφυπουργού της Παιδείας δεν θα σημάνει καθυστέρηση, διακοπή ή αναστολή του έργου που έχει αφήσει και αι περιστάσεις δεν τον άφησαν να ολοκληρώσει. Το έργο παραμένει άγνωστο, είμαστε όμως σε θέση να γνωρίζουμε τις περιστάσεις. Θυσιάστηκε στον βωμό της πολιτικής συγκυρίας ή μήπως στον βωμό του χαρακτήρα του, στην καπηλεία της ελληνο-ημιμάθειας, στην ανοσία απέναντι στο γελοίο, στον φόβο του μήπως περάσει απαρατήρητος και, ως εκ τούτου, θορυβεί χρησιμοποιώντας την ελληνική σαν αφρικανικό ταμ-ταμ. Θυσιάστηκε στις ποδοσφαιρικές του προτιμήσεις, στην ακαταμάχητη δίψα για χυδαιολογία η οποία στα 78 του μάλλον θα πρέπει να ανησυχήσει τους οικείους του. Εχω ακούσει ότι η χυδαιολογία, και δη η αιδοιολογία, πολλές φορές προηγείται της άνοιας. Το ζήτημα δεν είναι αν υπήρξε καθηγητής πανεπιστημίου, που δεν υπήρξε, όσο κι αν ο ίδιος δεν αντιδρούσε όταν τον προσφωνούσαν στις μεταμεσονύκτιες εκπομπές κ. καθηγητή. Πάντα με παραξένευε η ψυχολογική κατάσταση του ατόμου που παριστάνει τον αιρετικό και έχει ανάγκη από τον τίτλο του καθηγητή. Σκέφτομαι όμως την ποιότητα Γαβρόγλου, που υπήρξε καθηγητής, και προσπερνώ το ζήτημα.

Ανήκε σ’ αυτήν την ομάδα των διανοουμένων που απαξίωσαν τη διανόηση και υπονόμευσαν, με τον δικό τους τρόπο, τη σοβαρότητα της δημόσιας ζωής. Πρόβλημα όλων μας; Δεν θα το έλεγα, αν και κάποιο μερίδιο ευθύνης ανήκει και σε όσους έπαιρναν σοβαρά τον ρόλο του διανοούμενου. Πρόβλημα πάντως του πρωθυπουργού, ο οποίος, είμαι σίγουρος, ότι όταν ο συνεταίρος του έριξε το όνομα για το υπουργείο Παιδείας θα σκέφτηκε πως αφού είναι διανοούμενος ανταποκρίνεται στις ανάγκες της θέσης. Διότι ο απερχόμενος δεύτερος υφυπουργός της Παιδείας, για το μορφωτικό επίπεδο του πρωθυπουργού, είναι διανοούμενος. Τον εντυπωσιάζουν η ελληνομάθειά του, η αθυροστομία του, ως δείγμα ελευθερίας του λόγου, κυρίως όμως η αδίστακτη εκφορά ανοησίας. Στο πρόσωπό του αναγνώρισε τον δάσκαλό του.

Αν ήθελαν να του δώσουν κυβερνητική θέση ας τον έκαναν γενικό γραμματέα Ισότητας Φύλων. Τον τακτοποίησαν όμως στο Παιδείας. Θα μου πείτε από εκεί πέρασε ένας Θεοδόσης Πελεγρίνης και η θέση του γελωτοποιού είχε χηρέψει. Και εδώ αποκαλύπτεται το μέγεθος της πληγής.

Η αδιαφορία για την Παιδεία. Διότι η επιλογή του δεύτερου υφυπουργού δεν δικαιολογείται από τις γνωστές ιδεολογικές αγκυλώσεις τους. Δείχνει την έλλειψη σοβαρότητάς τους ή, μάλλον χειρότερα, την αδυναμία τους να διακρίνουν τη σοβαρότητα. Ουφ! Κατάφερα να μη γράψω το όνομά του

Η μεγάλη έξοδος των Τούρκων ακαδημαϊκών


kathimerini.gr
ΝΙΚΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
Το Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου είναι ίσως το μόνο πανεπιστήμιο της Τουρκίας που, μέχρι προσφάτως, δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τα κορυφαία εκπαιδευτικά ιδρύματα του κόσμου. Στεγασμένο στα μεγαλοπρεπή κτίρια της παλιάς Ροβερτείου Σχολής, στις πλαγιές του καταπράσινου λόφου του Μπεμπέκ, αντικρίζει κατάματα ένα από τα ομορφότερα κομμάτια του Βοσπόρου. Εχοντας φημισμένους καθηγητές, όπως τον Αμερικανό φυσικό και συγγραφέα Τζον Φρίλι ή τον βραβευμένο οικονομολόγο και πρόεδρο του Τμήματος Τουρκικών Σπουδών του LSE Σεβκέτ Παμούκ, το πανεπιστήμιο προσελκύει σταθερά τους κορυφαίους μαθητές της χώρας αλλά και μια αξιοσημείωτη διεθνή κοινότητα από την Ευρώπη και την Αμερική. Στα 155 χρόνια λειτουργίας του, το Μπογάζιτσι έχει υπάρξει πυρήνας πνευματικότητας και σύμβολο ακαδημαϊκής ελευθερίας για την Τουρκία. Οι φοιτητές του μελετούν υπό τη σκιά του ιστορικού Κάστρου της Ρούμελης, γι’ αυτό και το αποκαλούν χαϊδευτικά «ακαδημαϊκό φρούριο».
Ωστόσο, ο χρόνος που μας πέρασε προσέθεσε στην πολυετή ιστορία του πανεπιστημίου ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο, που κλόνισε πρωτόγνωρα τα φιλελεύθερα θεμέλιά του. Καταλύτης των εξελίξεων ήταν η απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου του 2016 και η μετέπειτα κήρυξη κατάστασης εκτάκτου ανάγκης από τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν. «Κανείς να μην ανησυχεί για ελευθερίες και δικαιώματα», είχε τονίσει ο πρόεδρος στην τότε ανακοίνωσή του, σημειώνοντας πως οι αλλαγές που θα επέλθουν θα πρέπει να φοβίζουν μόνο τους πραξικοπηματίες.
Στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου η πρώτη αλλαγή ήρθε λίγες μόλις ήμερες μετά το διάγγελμα, κατά τη διάρκεια της εκλογής για τη θέση του πρύτανη. Παρά την υπερπλειοψηφία ψήφου εμπιστοσύνης από το καθηγητικό σώμα, η επί χρόνια πρύτανης δεν έλαβε την τυπική έγκριση από τον Τούρκο πρόεδρο και αναγκάστηκε σε –πρωτοφανή για το ιστορικό της σχολής– παραίτηση. Στη θέση της τοποθετήθηκε δίχως διαδικασία εκλογής ένας νέος πρύτανης, του οποίου αρκετοί συγγενείς αποτελούσαν μέλη του κυβερνώντος κόμματος. Ορισμένοι φοιτητές και ακαδημαϊκοί αντέδρασαν με διαδηλώσεις, κατηγορώντας τη διαδικασία ως αυθαίρετη παρέμβαση στην αυτόνομη λειτουργία του πανεπιστημίου. Αλλοι διατήρησαν μία συγκρατημένη αισιοδοξία. Θεωρούσαν πως, παρά την κρατική παρέμβαση, ο νέος πρύτανης, ως απόφοιτος του πανεπιστημίου, θα παρέμενε πιστός στα συμφέροντα και το πνεύμα του ιδρύματος.
Τα αντανακλαστικά της νέας διοίκησης δοκιμάστηκαν σύντομα με ένα νέο περιστατικό, αυτήν τη φορά πιο παρεμβατικό. Μια επιφανής και αγαπητή ιστορικός, η Νοεμί Λέβι Ακσού, έχασε από το πουθενά την εκπαιδευτική της άδεια, έπειτα από ρητή απόφαση του ανώτατου συμβουλίου εκπαίδευσης. Αιτία ήταν η κήρυξή της ως πιθανής τρομοκράτου – μόνη απόδειξη, η υπογραφή της σε φιλειρηνική επιστολή για το κουρδικό ζήτημα.

Εξαγριωμένοι φοιτητές

Το γεγονός πυροδότησε έντονες διαμαρτυρίες στο κορυφαίο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Οι φοιτητές εξαγριωμένοι, απαιτούσαν την επέμβαση του πανεπιστημίου – το Μπογάζιτσι άλλωστε δεν θα μπορούσε ποτέ να υποκύψει στη φίμωση ενός ακαδημαϊκού με αφορμή ένα γράμμα με στόχο την ειρήνη. Η καθηγήτρια, συγκινημένη από την αντίδραση, αποφάσισε να κινηθεί νομικά και να αμφισβητήσει την απόφαση. Ωστόσο, ο πρύτανης αρνήθηκε να βοηθήσει στην υπεράσπιση της Νοεμί. «Με προέτρεψε να σταματήσω την επικοινωνία με τους φοιτητές, να σιωπήσω και να απολογηθώ, ή, ακόμη καλύτερα, να παραιτηθώ», μου εξομολογήθηκε σε τηλεφωνική μας συνομιλία. «Ηταν μια σαφής δήλωση ότι ακόμη και τα πιο αβλαβή πράγματα θεωρούνταν πλέον ριζοσπαστικά». Χωρίς τη στήριξη του πανεπιστημίου, η Νοεμί έχασε τη δίκη, έφυγε από την Τουρκία και οι φοιτητές εγκατέλειψαν τις διαμαρτυρίες απογοητευμένοι.
Την υπόθεση της Νοεμί διαδέχθηκε ένας ολοένα και πιο απότομος ολισθηρός κατήφορος. Το καλοκαίρι του ’17, δεκάδες καθηγητές του πανεπιστημίου φυλακίστηκαν εν μια νυκτί, αυξάνοντας τον συνολικό αριθμό των ακαδημαϊκών κρατουμένων στην Τουρκία στις 9.000. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, ο Ερντογάν καταδίκασε ανοικτά το Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου, χαρακτηρίζοντάς το έναν από τους ισχυρότερους συμμάχους ξένων, επικίνδυνων και αντιτουρκικών συμφερόντων.
Από φόβο, πολλοί από τους καθηγητές του πανεπιστημίου εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και ψάχνουν απεγνωσμένα θέσεις στο εξωτερικό. Πέρα από τους κρατούμενους, τον χρόνο που μας πέρασε το τμήμα της Ιστορίας έχασε εθελοντικά εννέα από τους εξαιρετικούς καθηγητές του. Αντίστοιχες περιπτώσεις συναντά κανείς σε κάθε πανεπιστήμιο της Τουρκίας. Υπολογίζεται πως συνολικά περισσότεροι από 800 ακαδημαϊκοί ψάχνουν έξοδο από τη χώρα, καθιστώντας την Τουρκία δεύτερη στη λίστα του ακαδημαϊκού brain drain, πίσω μόνο από τη Συρία.
Η ιστορία του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου δεν είναι παρά μία απλή, συγκριτικά ασήμαντη μικρογραφία της μεταπραξικοπιματικής πραγματικότητας στην Τουρκία. Παρ’ όλα αυτά, για όσους αναρωτιούνται για τη σημερινή κατάσταση του καθεστώτος Ερντογάν, η μικρογραφία αυτή μας επιτρέπει να εστιάσουμε σε δύο φαινόμενα. Το πρώτο είναι η μορφή του διχαστικού αφηγήματος της τουρκικής κυβέρνησης, μια πολιτική που συγχέει ανεμπόδιστα την ελευθερία του λόγου και την κριτική με την τρομοκρατία και καταδικάζει χιλιάδες αθώους ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους ως πραξικοπηματίες και εχθρούς του κράτους.

Παράλυση δημοκρατίας

Το δεύτερο, και σαφώς πιο ανησυχητικό, είναι η έκταση και μεγέθυνση του αφηγήματος αυτού, που πλέον παραλύει κάθε υπάρχοντα δημοκρατικό μηχανισμό. Το συμβούλιο ανώτατης εκπαίδευσης, τα δικαστήρια, οι πρυτάνεις και τα καθηγητικά σώματα, είναι όλοι πλέον σιωπηλοί σύμμαχοι ή μάρτυρες ενός ακαδημαϊκού καθαρισμού, υποκύπτοντας στον φόβο και τον παραδειγματισμό. Προσφάτως, στην τυφλή υπεράσπιση του ολοκληρωτικού καθαρισμού προστέθηκαν και οι απλοί πολίτες ως αυτόκλητοι τιμωροί – ένας καινούργιος νόμος τούς επιτρέπει πλέον να προχωρούν σε πράξεις πολιτικής βίας έναντι των «εχθρών του κράτους» χωρίς να διώκονται ποινικά.
«Παράτησα την προσπάθειά μου να ξανακερδίσω τη θέση μου όταν άρχισα να βλέπω φίλους, συνεργάτες, ακόμη και συνυπογράφοντες ακαδημαϊκούς να με αντιμετωπίζουν με καχυποψία και μίσος, να απομακρύνονται και να αλλάζουν πορεία όταν με πετύχαιναν στον δρόμο», μου είχε πει πικρά η Νοεμί κλείνοντας την τηλεφωνική μας συνομιλία. «Δεν είχε νόημα να γυρίσω στην Κωνσταντινούπολη – μέχρι και τα τείχη του πανεπιστημίου μας είχαν πλέον καταρρεύσει»

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Αλλάζουν κόμματα σαν τα πουκάμισα!

Το θετικό είναι πως η μεταγραφή της εν λόγω κυρίας, γίνεται εντός των προθεσμιών, που ορίζει ο νόμος για το ποδοσφαιριστές!

Αυτό το χάλι των μεταγραφών-μετακινήσεων από το ένα κόμμα στο άλλο, πότε θα σταματήσει;  Κυρία μου,  "παρέδωσε" τη βουλευτική έδρα στο κόμμα μέσω του οποίου εκλέχθηκες και μετά άλλαξε φανέλα, πηγαίνοντας σε όποιο κόμμα θέλεις!

Αν μου γίνει πρόταση να κατέβω στις εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ, θα κατέβω, δεν έχω πρόβλημα, δήλωσε η βουλευτής.
«Είδα ότι έχουν βελτιωθεί τα πράγματα, ήθελα κι εγώ να προσθέσω στην προσπάθεια», δήλωσε το πρωί της Τρίτης μιλώντας στην ΕΡΤ η βουλευτής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ πλέον Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου, εξηγώντας την απόφασή της να ζητήσει την ένταξή της στο κυβερνών κόμμα. 
«Από εκεί που είχαμε τις χείριστες κριτικές, βλέπουμε τους οίκους να μας αξιολογούν, να δίνουν θάρρος στους επενδυτές, τα επιτόκια να επανέρχονται στα επίπεδα του 2006, οπότε δεν υπήρχε τίποτα αρνητικό», συνέχισε η ίδια. 
Δήλωσε επίσης ότι δεν έχει συνομιλήσει με τον πρωθυπουργό, ούτε συνεργάτες του, αλλά ότι πήρε μόνη της την σχετική απόφαση: «Μόνο ο κύριος Βίτσας με πήρε τηλέφωνο και μου είπε συγχαρητήρια, σε περιμέναμε», είπε. 
Αναφορικά με το αν έχει συζητήσει για το ενδεχόμενο υποψηφιότητάς της με τον ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές, αρνήθηκε ότι έχει γίνει οποιαδήποτε συνεννόηση: «Δεν έχω κάνει καμία συζήτηση, είναι πολύ πρόωρο. Ανήκω στο κέντρο, βλέπω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται προς το κέντρο και προς τα αριστερά», είπε και συνέχισε: «Θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ μακριά οι εκλογές, αλλά ναι, αν μου γίνει πρόταση θα κατέβω, δεν έχω πρόβλημα».
Τα σκέφτηκα πολύ καλά όλα τα σημεία του νομοσχεδίου, πριν ψηφίσω, αλλά υπήρχαν και πάρα πολύ θετικά μέτρα όπως το κτηματολόγιο, είπε ακόμα η βουλευτής, ενώ αναφέρθηκε και στο ζήτημα των απεργιών: «Ως προς τις απεργίες, θεωρώ ότι δεν παύει κανείς να έχει το δικαίωμα της απεργίας, αντίθετα θεωρώ ότι είναι καλύτερο, διότι εάν υπολογίσουμε ότι θα είχαμε ένα lock out, κάτι πολύ δυσάρεστο για τους εργαζόμενους», εξήγησε.
Τέλος, αναφορικά με την σχέση της με τον κύριο Λεβέντη, ανέφερε ότι η ίδια δεν έχει κανένα πρόβλημα και μάλιστα ευχήθηκε να είναι τρίτο κόμμα στις επόμενες εκλογές. «Δεν ξέρω, δεν έχω μιλήσει για το αν θα φύγει άλλος βουλευτής από την Ενωση Κεντρώων», είπε τέλος.

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

«Λευκή εβδομάδα» με κλειστά σχολεία ζητούν οι ξενοδόχοι

Άντε, πάλι, ποιος τους ακούει! Οι τεμπέληδες Δάσκαλοι της "Λευκής Εβδομάδας"...

Λέτε να θεσμοθετηθεί με τη διαδικασία του κατεπείγοντος; Παραιτήθηκε και ο Ζουράρις...

Βήμα
Την πρότασή τους να κλείνουν τα σχολεία λίγες μέρες κατά τη χειμερινή περίοδο και να θεσπιστεί ο θεσμός της λεγόμενης Λευκής Εβδομάδας, επαναφέρουν οι ξενοδόχοι της χώρας. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων (ΠΟΞ) Γρηγόρη Τάσιο, πρόκειται για θέμα που είχε τεθεί πρώτη φορά το 2014 και που τότε δεν προχώρησε, το οποίο συζητήθηκε εκ νέου πρόσφατα με την υπουργό Τουρισμού, Έλενα Κουντουρά.
«Ουσιαστικά αυτό που εμείς προτείνουμε είναι να κλείνουν τα σχολεία τέσσερις ημέρες μετά την Καθαρά Δευτέρα και να δημιουργείται έτσι μια εβδομάδα διακοπών κατά τη χειμερινή περίοδο» σημείωσε ο κ. Τάσιος. Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, εξήγησε ότι ο θεσμός της Λευκής εβδομάδας θα βοηθήσει στην τόνωση του εσωτερικού τουρισμού, ο οποίος σε ποσοστό 80% αφορά οικογένειες.
Όπως επίσης είπε, οι τέσσερις μέρες αργίας μπορεί να «κοπούν» από τις ημέρες διακοπών του καλοκαιριού και να δοθεί έτσι η δυνατότητα, κυρίως στα παιδιά, να γνωρίσουν -μεταξύ άλλων- εναλλακτικές μορφές τουρισμού, μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας και αρχαιολογικούς χώρους. Ακόμη, πρόσθεσε, ότι η Λευκή Εβδομάδα θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και για σχολικές εκδρομές.
«Πρόκειται για έναν θεσμό που λειτουργεί στην Ευρώπη με εξαιρετική επιτυχία πολλά χρόνια τώρα και θα βοηθήσει σημαντικά τους Έλληνες ξενοδόχους και τους επαγγελματίες του τουρισμού» επεσήμανε ο κ. Τάσιος και πρόσθεσε: «Από την άλλη πλευρά είναι στο χέρι μας, ως ξενοδόχοι και επαγγελματίες, να δημιουργήσουμε έναν τιμοκατάλογο προσιτό και με καλές προσφορές για τον κόσμο».
Άλλωστε, όπως σημείωσε, στις φετινές διακοπές των Χριστουγέννων παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση στην τουριστική κίνηση στο εσωτερικό της χώρας, γεγονός ενδεικτικό της τάσης των Ελλήνων για μια -έστω και σύντομη- εκδρομή. «Πολλοί Έλληνες επιθυμούν έστω μια-δυο μέρες να αποδράσουν σε έναν χειμερινό προορισμό και με έναν σωστό προγραμματισμό τα καταφέρνουν» είπε ο κ. Τάσιος, τονίζοντας ότι πλέον εκτός από τα Χριστούγεννα θα έχουν μια ακόμη εναλλακτική, κοντά στις Απόκριες και ενδεχομένως με πιο προσιτές τιμές.
Ανάρτησή μου για τη "Λευκή" εβδομάδα το 2014 
1. ΕΔΩ

2. ΕΔΩ 

Μίκης Θεοδωράκης προς Νακόσκι: Όταν κινδυνεύει η πατρίδα μου αντιδρώ με όλες μου τις δυνάμεις

 
mikistheodorakis.gr.
Απάντηση του Μίκη Θεοδωράκη στην επιστολή του Σκοπιανού καλλιτέχνη Μπλαγκόζα Νακόσκι
Κύριε Νακόσκι,

Υποθέτω ότι είσθε πολύ νέος και επομένως δεν γνωρίζετε ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν πριν από πάρα πολλά χρόνια και που εξηγούν τη σημερινή στάση μου στο θέμα των σχέσεων ανάμεσα στους δύο λαούς μας.
Πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το νεαρό και αδύνατο τότε ΚΚΕ θέλησε να γίνει μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Μόσχα), το Βουλγαρικό και το Γιουγκοσλαυικό Κομμουνιστικό Κόμμα έθεσαν ως προϋπόθεση για την ένταξή του να δηλώσει ότι συμφωνεί να σχηματισθεί ανεξάρτητο κομμουνιστικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» που να συμπεριλαμβάνει όλη την Βόρειο Ελλάδα.
Όπως ήταν φυσικό, ξεσηκώθηκε θύελλα στην Ελλάδα, που ανάγκασε το ΚΚΕ να αναθεωρήσει αυτή τη θέση. Του έμεινε όμως ένα μεγάλο στίγμα, που νομίζω ότι έσβησε όταν το ΚΚΕ μπήκε στα 1941 επί κεφαλής της Αντίστασης κατά των Γερμανών.
Στο τέλος του πολέμου, δημιουργήθηκε η Κομμουνιστική Γιουγκοσλαυία και τότε ο Τίτο έδωσε στο νότιο τμήμα της χώρας, στην περιοχή του Βαρδάρη, το όνομα «Μακεδονία», με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να βρεθεί στο μέλλον η ευκαιρία να φτάσουν τα σύνορα της χώρας του στο Αιγαίο.
Το δυστύχημα για την χώρα μας ήταν ότι μετά την απελευθέρωσή της από τους Γερμανούς οδηγηθήκαμε στον Εμφύλιο πόλεμο κατά τον οποίο η Κυβέρνηση των Αθηνών εξαρτούσε την επιβίωσή της από την βοήθεια των Δυτικών Δυνάμεων. Ήταν εντελώς εξαρτημένη και όπως φάνηκε, ειδικά οι Άγγλοι δεν ήθελαν να ενοχληθεί ο Τίτο, με την ελπίδα ότι θα έκανε αυτό που τελικά έκανε. Δηλαδή να διακόψει τις σχέσεις του με την Μόσχα. Γι’ αυτόν τον λόγο οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν διαμαρτυρήθηκαν τότε, ενώ όλος ο κόσμος γνώριζε ότι με το όνομα αυτό ο Γιουγκοσλαύος ηγέτης δημιουργούσε τον Δούρειο Ίππο για να επαναλάβει αυτό που έκανε ως άνθρωπος της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Δηλαδή την δημιουργία της Μακεδονίας του Αιγαίου.
ΤΟΤΕ δημιουργήθηκε ο μύθος της καταγωγής των κατοίκων της περιοχής αυτής από τον Μέγα Αλεξάνδρου με όλα τα γνωστά που περιλαμβάνονταν (και δεν ξέρω αν περιλαμβάνονται ακόμα) και στο Σύνταγμα της χώρας σας. Δηλαδή της Μεγάλης Ιδέας του Αλυτρωτισμού με την οποία γαλουχήθηκαν πολλές γενιές, οι οποίες έχουν συνδεθεί -όπως κι εσείς υποθέτω- με την Ιδέα αυτή ολοκληρωτικά. Κι εγώ τους καταλαβαίνω απολύτως που θεωρούν τον εαυτό τους Μακεδόνες, αφού με τον μύθο αυτόν μεγάλωσαν.
Θα πρέπει όμως να αναγνωρίσετε κι εσείς ότι κι εμείς έχουμε δίκιο όταν με βάση αυτό το όνομα, στέλνετε χάρτες της Μακεδονίας του Αιγαίου που φτάνουν ως τον Όλυμπο, διατείνεσθε ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε κατακτητές της ίδιας μας της συμπρωτεύουσας, της ελληνικής Θεσσαλονίκης κλπ. κλπ. αμφισβητώντας έτσι την ίδια την ακεραιότητα της χώρας μας.
Πώς λοιπόν ζητάτε από μένα να είμαι … «κοσμοπολίτης» όταν με όλα αυτά τα μυθεύματα κάποιοι επιδιώκουν να ακρωτηριάσουν την πατρίδα μου;
Η Μοίρα όμως, αγαπητέ κύριε Νακόσκι, το έφερε έτσι, ώστε να μάθω από πρώτο χέρι τις δολοπλοκίες της Γιουγκοσλαυικής Ηγεσίας, προκειμένου να γίνω κι εγώ συνεργός σ’ αυτή την πολιτική της «Μεγάλης Μακεδονίας». Ήταν τότε που συνέθετα την μουσική για τη μάχη της Σιουκέσκα και επισκεπτόμουν συχνά την ενιαία τότε Γιουγκοσλαυία, προσκεκλημένος του σ. Τίτο που τόσο θαύμαζα και εκτιμούσα.
Τότε λοιπόν ο ίδιος ο Τίτο μου ζήτησε να γράψω τη μουσική για μια Σκοπιανή ταινία. Όταν διάβασα το σενάριο, το οποίο εμφάνιζε εμάς τους Έλληνες ως κατακτητές της Θεσσαλονίκης και καταπιεστές των κατοίκων της, τότε όχι μόνο αρνήθηκα να γράψω τη μουσική αλλά είχα και το θάρρος να έρθω σε έντονη αντιπαράθεση με τον Τίτο. Διότι διαπίστωσα ότι ήταν ο ίδιος που θεωρούσε ότι αφού η Μακεδονία «η δική του» ήταν ιστορική αναγκαιότητα σύμφωνα με τη δική του «κομμουνιστική» αντίληψη, νομιμοποιείτο να δημιουργήσει ένα κομμουνιστικό κράτος σε βάρος μιας χώρας καπιταλιστικής όπως ήταν η Ελλάδα.
Οι σχέσεις μας τότε διαταράχθηκαν, ιδίως όταν του τόνισα ότι δεν έπρεπε αυτός που έθεσε την πατρίδα του πάνω από τη Μόσχα και τον Στάλιν να μη μπορεί να εκτιμήσει τον δικό μου πατριωτισμό που κι εγώ έχω το θάρρος να τον θέτω πάνω απ’ όλα.
Στη ζωή μου ολόκληρη απέδειξα, νομίζω, πόσο είμαι πραγματικά ταγμένος στην υπόθεση της ειρηνικής συνύπαρξης των Λαών.
Και δεν έχω κανένα δισταγμό να δηλώσω ότι δεν έχω τίποτα με τον λαό σας που τον αισθάνομαι πολύ κοντά μου, όπως τότε που διηύθυνα τον Ζορμπά στα Σκόπια.
Όταν όμως βλέπω την υπόθεση αυτή της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών μας να γίνεται πρόσχημα στα χέρια κάποιων σκοτεινών δυνάμεων που εκμεταλλεύονται τους λαούς και το τελικό αποτέλεσμα να είναι να κινδυνεύει αυτή τη στιγμή η εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μου, δεν είναι δυνατόν να μην αντιδράσω με όλες μου τις δυνάμεις.

Μετά τιμής,
Μίκης Θεοδωράκης


Επιστολή Μπλαγκόζα Νακόσκι

Κύριε Θεοδωράκη,
Πραγματικά μένω έκπληκτος διαβάζοντας τα σχόλιά σας στη σημερινή έκδοση της εφημερίδας Πρώτο Θέμα, όπου συσχετίζετε το πρόβλημα στη χώρα σας με το όνομα της πατρίδας μου. Η έκπληξή μου συνίσταται σε πολλούς λόγους:
Πρώτον, από ένα άτομο όπως εσάς, καταξιωμένο καλλιτέχνη παγκοσμίως, περίμενα τουλάχιστο λίγο περισσότερο κοσμοπολιτισμό. Εμείς οι καλλιτέχνες έχουμε την ευχαρίστηση να εργαζόμαστε σε ένα ευγενές επάγγελμα το οποίο μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε ανά τον κόσμο και να μιλάμε μια γλώσσα [η μουσική] που επιτρέπει να ρίχνει τείχη και να γκρεμίζει συγκρούσεις. Αυτό μας επιτρέπει όλους να είμαστε ενωμένοι σε μία μεγάλη οικογένεια όπου οι πολιτιστικές διαφορές μεταξύ των εθνών μας αναπαριστούν τον πλούτο της ανθρώπινης έκφρασης
Δεύτερον, το 1997, το δημοφιλέστερό σας έργο, «ο Ζορμπάς», παρουσιάστηκε στο Μακεδονικό Εθνικό Θέατρο, παρουσία του πρώην προέδρου Κίρο Γκλιγκόροφ (…) και μεταδόθηκε ζωντανά από την ελληνική τηλεόραση. Προσωπικά ως μαθητής στο γυμνάσιο των Σκοπίων παρακολούθησα όλες τις πρόβες και η μητέρα μου συμμετείχε στην παράσταση. (…) Τότε επισκεφτήκατε τον τάφο του Ζορμπά στο νεκροταφείο στο Μπούτελ. Αυτή ακριβώς η ιστορία του Ζορμπά θα μπορούσε να είναι ένα από τα θετικά παραδείγματα για τις επαφές μεταξύ των πολιτισμών των λαών των Βαλκανίων, αλλά θα μπορούσε να μας δώσει ώθηση στην αναζήτηση εποικοδομητικών λύσεων.

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Εορτή Τριών Ιεραρχών: Αργία δεν σημαίνει αποχή από τη Θεία Λειτουργία

Οι Δάσκαλοι πέρα από δογματισμούς και προκαταλήψεις: 

  • στηρίζουμε τις γιορτές, τα έθιμα και τις παραδόσεις, διδάσκοντας ταυτόχρονα στα παιδιά μας πως αυτό δεν πρέπει να επηρεάζει την πορεία μας προς την πρόοδο, την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό. 
  • μεταδίδουμε καθημερινά στα παιδιά μας και όχι μόνο, τις προαιώνιες αξίες του Ελληνισμού τη φιλοπατρία, τη δημοκρατία, τη θρησκευτική ευλάβεια, την αγάπη προς τα γράμματα, την κοινωνική δικαιοσύνη, το σεβασμό προς τα ήθη-έθιμά μας και τις παραδόσεις μας.
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ ΑNΘΡΩΠΙΑ
Ασυμβίβαστοι, δεν φοβόταν την κάθε είδους αυταρχική εξουσία, ασκούσαν έντονη κριτική σ' όλους εκείνους που αδικούσαν τους φτωχούς και ανήμπορους και οι κοινωνικές θέσεις τους ήταν σύγχρονες και ριζοσπαστικές. "Η κοινωνική αδικία για το Μ. Βασίλειο και τον Ι. Χρυσόστομο, δημιούργημα της κακής διανομής του πλούτου, κριτικάρεται με μια δριμύτητα που θα έκανε τον Προυντόν και τον Καρλ Μαρξ να χλωμάσουν" αναφέρει πολύ εύστοχα ο Νικόλας Μπερντιάεφ, Ρώσος διανοητής του 20ου αιώνα.

Τι αναφέρει το ΠΔ79 για τις αργίες
Μετά την τροποποίηση του άρθρου 3 του προεδρικού διατάγματος 79 του 2017, η ημέρα των Τριών Ιεραρχών ορίζεται ως αργία. 
Οι παράγραφοι 1 και 3 του άρθρου 3 του προεδρικού διατάγματος 79/2017, αναφέρουν τα εξής για τις εορτές και αργίες:  
Άρθρο 3 του ΠΔ79/2017
Διακοπές, Αργίες και Εορταστικές εκδηλώσεις 
1. Τα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά σχολεία δεν λειτουργούν τις ακόλουθες ημέρες και περιόδους: 
α) τα Σάββατα και τις Κυριακές, 
β) την 28η Οκτωβρίου (εθνική εορτή), 
γ) από 24 Δεκεμβρίου μέχρι και 7 Ιανουαρίου (διακοπές Χριστουγέννων), 
δ) την Καθαρά Δευτέρα, 
ε) την 25η Μαρτίου (εθνική εορτή), 
στ) από τη Μ. Δευτέρα μέχρι και την Παρασκευή της Διακαινησίμου (διακοπές Πάσχα), 
η) την 1η Μαΐου, 
θ) την εορτή του Αγίου Πνεύματος, 
ι) από 22 Ιουνίου μέχρι και 31 Αυγούστου (θερινές διακοπές) και 
ια) την ημέρα της εορτής του Πολιούχου της έδρας του σχολείου και την ημέρα της τοπικής εθνικής εορτής.(εδώ προστίθεται και η εορτή των τριών ιεραρχών)

3. Επ’ ευκαιρία των εορτών του παρόντος άρθρου δύναται να πραγματοποιείται εκκλησιασμός κατά την κρίση του Συλλόγου Διδασκόντων και εφόσον οι συνθήκες το επιτρέπουν.

Εν αναμονή της σχετικής εγκυκλίου, που σε λίγες μέρες θα αποστείλει στα σχολειά μας ο υπουργός παιδείας, έρευνας και Θρησκευμάτων, 
είμαι βέβαιος, ότι και φέτος-όπως κάθε χρόνο- όλα τα σχολεία θα εκπροσωπηθούν στη Θεία Λειτουργία μετ' αρτοκλασίας ανήμερα της εορτής των προστατών της παιδείας, αγίων τριών Ιεραρχών, Βασιλείου του ΜεγάλουΓρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου
Είμαι βέβαιος, πως οι Ιεροί Ναοί από τον Έβρο έως τη Γαύδο και από τους Οθωνούς έως το Καστελόριζο, θα είναι κατάμεστοι από παιδιά και εκπαιδευτικούς, τιμώντας με την παρουσία τους τη μνήμη των "δικών τους" Δασκάλων και συμμετέχοντας ενεργά στον εορτασμό της "δικής τους εορτής".* 
Λεωνίδας Ι. Οικονομίδης

Δάσκαλος
*Ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας της εορτής των Τριών Ιεραρχών καθιερώθηκε στις 9 Αυγούστου του 1841 από το ακαδημαϊκό συμβούλιο του Οθωνείου Πανεπιστημίου (νυν Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών) και πρωτογιορτάστηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1842. Τα επόμενα χρόνια, ο εορτασμός επεκτάθηκε σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.